लोकतन्त्रको ललीपन

कविता
© स्वागत नेपाल

किन होला ?
म कुनै नेताको
जीवनी पढिरहेको हुन्छु
तर मलाई लागिरहन्छ
कि म भ्रष्टाचारको बारेमा पढिरहेको छु ।
हरेक परिच्छेदमा
यति शक्तिशाली भाषा भेट्छु
जुन भाषाले
झुटोलाई सत्य बनाइदिन्छ
र, सत्यलाई
बडो सम्मानपूर्वक
हत्या गरिदिन्छ ।
………………
ताल हेर्दै थिएँ
फेवा नेताहरुको
सबैथोक फोहोर भए
धोइपखाली गरौँला पानीले
तर पानी नै फोहोर भएपछि
के ले धुने हो पानीलाई ?
……..
एक पटक नुहाएको पानीले
फेरि नुहाएर
सफा हुन सकिँदैन,
कति पटक नुहाउँ म एउटै पानीले
देखिरहेछु, व्यवस्था सधैँ असफल
तर व्यक्ति सधैँ सफल
कति पटक नुहाऊँ म उही पानीले ?
….

जुन विन्दुबाट
आम मान्छेले सोच्न छोड्छन्
हो, त्यही विन्दुबाट नेताहरुले सोच्न थाल्छन्
त्यसैले राजनीति भ्रष्ट हुन्छ
किनकि आफूले सोच्न छोडेपछि
मान्छे अन्धभक्त हुन्छ
अन्धभक्तहरुले भ्रष्टहरु जन्माउँछन् …
………
लोकतन्त्र यति शक्तिशाली छ
कि एउटा शक्तिहीन मान्छेको भोटले
एउटा तानाशाह जन्माइदिन्छ
एउटा गलत सत्य छ लोकतन्त्रको
कि सबैभन्दा बढी भ्रष्टाचार त्यही देशमा छ
जुन देशमा लोकतन्त्र छ …
…….
चुट्किला त भयो
कि लोकतन्त्र हुनुको वावजुद पनि
मान्छेहरु ठगिइरहन्छन्
लोकतन्त्र नामको ललीपप नै
यस्तो ललीपप हो
जो देखाइन्छ जनतालाई
तर खान्छन् नेताहरुले ।